Napraw to, co „pomiędzy” – Psychoterapia Systemowa

Psychoterapia systemowa opiera się na biologicznej teorii systemów, w której zakłada się, że system jest uporządkowaną kompozycją elementów tworzącą spójną całość, w której zmiana jednego z nich wywołuje zmianę wszystkich innych elementów. Jest to podejście, które pomaga spojrzeć na trudności nie tylko przez pryzmat jednej osoby, ale także jej relacji z innymi. Zakłada, że funkcjonujemy w różnych „systemach” – takich jak rodzina, związek czy środowisko społeczne – i wzajemnie na siebie wpływamy.

Rodzina jest jednym z najważniejszych systemów. To, co dzieje się z jedną osobą, wpływa na pozostałych członków. Dlatego trudności często nie wynikają tylko z problemów jednostki, ale z tego, jak wyglądają relacje między bliskimi. Zmiana w sposobie funkcjonowania rodziny może prowadzić do poprawy samopoczucia i zachowania jej członków. Terapia systemowa może obejmować rodziny, pary, oraz pacjentów indywidualnych. Przyczyny trudności i funkcje objawu rozpatruje się cyrkularnie, a nie linearnie. Dzięki temu uwzględnia się złożoność więzi międzyludzkich.

Terapia systemowa uwzględnia różne perspektywy i pomaga zrozumieć, jak wzajemne relacje wpływają na codzienne życie. Terapeuta patrzy na sytuację szerzej – bierze pod uwagę nie tylko osobę zgłaszającą się po pomoc, ale także kontekst jej życia, relacje i doświadczenia.

Terapia systemowa może mieć charakter krótkoterminowy lub długoterminowy – zależy to od rodzaju i złożoności trudności.

• Pierwsze 2–3 spotkania mają charakter konsultacyjny.
• W niektórych sytuacjach terapeuta może zaproponować spotkania w mniejszych grupach (np. tylko z rodzicami lub rodzeństwem).
• Terapia par i rodzin odbywa się zazwyczaj co 2-3 tygodnie.
• Terapia indywidualna najczęściej odbywa się raz w tygodniu.

• trudności wychowawcze (np. zachowania problemowe, lęki u dzieci i młodzieży)
• konflikty w rodzinie
• ważne zmiany życiowe (np. rozwód, żałoba, adopcja)
• diagnoza depresji, samookaleczenia, lub kryzys samobójczy u jednego z członków rodziny
• diagnoza psychiatryczna u jednego z członków rodziny
• zaburzenia neurozwojowe
• zaburzenia odżywiania
• gdy choroba (psychiczna lub somatyczna) dotyczy jednego z członków rodziny, ale wpływa na wszystkich

• kryzysy w związku
• konflikty i problemy w komunikacji
• zdrada, trudności w bliskości i relacji

• lepsze zrozumienie swoich emocji, reakcji i zachowania
• zobaczenie, jak Twoje doświadczenia rodzinne wpływają na obecne życie
• zauważenie powtarzających się schematów w relacjach i próba ich zmiany
• nauczenie się budowania zdrowszych i bardziej satysfakcjonujących relacji
• poprawa komunikacji z innymi
• zwiększenie poczucia wpływu na własne życie
• lepsze radzenie sobie ze stresem i trudnymi sytuacjami
• wzmocnienie poczucia własnej wartości
• odnalezienie swoich zasobów i możliwości zmiany.

Jeżeli nie jesteś pewny czy psychoterapia systemowa jest dla Ciebie czy Twojej rodziny/pary, pamiętaj, że zawsze możesz skorzystać z konsultacji u jednego z naszych specjalistów. Pomogą Tobie w podjęciu decyzji, a w razie potrzeby skierują do odpowiednich specjalistów.

• Goldenberg, H., & Goldenberg, I. (2006). Terapia rodzin (M. Łuczak, M. Młynarz, & K. Siemieniuk, tłum.). Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
• Simon, F. B., Stierlin, H. (1998). Słownik terapii rodzin. Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.
• Kubitsky, J. (2018). Vademecum terapeuty rodzinnego. PZWL Wydawnictwo Lekarskie.